Biografia | Testament

Alfred NobelAlfred Nobel urodził się w Sztokholmie w 1833 roku w rodzinie o dużych tradycjach technicznych. Jego ojciec Immanuel był wynalazcą miny morskiej, odmiany tokarki i producentem materiałów wybuchowych; w ślady ojca poszedł syn.

Kiedy ojciec prowadził interesy w Rosji, młody Alfred studiował w tym kraju chemię. Bankructwo przedsięwzięcia spowodowało powrót Alfreda do Szwecji, gdzie skoncentrował się na technologiach produkcji materiałów wybuchowych. W fabryce Alfreda Nobla podczas wytwarzania nitrogliceryny doszło do wybuchu, w którym poniósł śmierć jego brat i kilku pracowników. Skłoniło to Alfreda do poszukiwania materiału wybuchowego bardziej bezpiecznego - okazał się nim dynamit. Łącznie Nobel zdobył ponad trzysta pięćdziesiąt patentów oraz utworzył firmy i laboratoria w ponad dwudziestu krajach. Victor Hugo nazwał go „najbogatszym wagabundą Europy".

Alfred NobelW ostatnich latach życia kierował przedsiębiorstwem Bofors, które zaczął przekształcać z niedużych zakładów metalowych, wytwarzających wyroby o małym stopniu przetworzenia, w nowoczesną, znaną na świecie fabrykę armat i wyrobów chemicznych. Alfred Nobel zgromadził spory majątek, żył samotnie i bywał traktowany przez otoczenie jako wytwórca środków niosących śmierć i zniszczenie. Nie był żonaty, nie miał dzieci. Łączył w sobie cechy naukowca-odkrywcy, przemysłowca dążącego do sukcesu w długim okresie oraz osoby zainteresowanej problemami społecznymi i utrzymaniem pokoju na świecie. Uważał, że wynalazek dynamitu i innego groźnego materiału wybuchowego, balistytu, powinien odstraszać polityków i narody od rozpoczynania wojen. Był miłośnikiem literatury. Inicjatywa nagradzania osób legitymujących się wybitnymi osiągnięciami staje się zrozumiała w świetle poglądów i zainteresowań Nobla. Zmarł w 1896 roku w San Remo.

Alfred Nobel

W testamencie sporządzonym rok przed śmiercią pozostawił 9 milionów dolarów na nagrody za szczególne osiągnięcia w dziedzinie literatury, fizyki, chemii, fizjologii i medycyny oraz za działalność na rzecz zbliżenia między narodami.

W celu realizacji testamentu została założona szwedzko-norweska Fundacja im. Alfreda Nobla z siedzibą w Oslo, którą 29 stycznia 1900 roku zatwierdził król Oskar II. Fundacja ta zgodnie z decyzją Alfreda Nobla zarządza ofiarowanym majątkiem i przeznacza procenty od niego na wypłacanie nagród jego imienia, czyli Nagrody Nobla.